Showing posts with label ေရးမိေရးရာေတြးမိေတြးရာ. Show all posts
Showing posts with label ေရးမိေရးရာေတြးမိေတြးရာ. Show all posts

July 9, 2011

အႏွစ္အျပည္႔နဲ႕ ကိုယ္႔ဘ၀

မနက္က ႀကက္ဥျပဳတ္ျပီးခဲြလုိက္ေတာ႔ ႀကက္ဥတစ္လံုးထဲမွာ အႏွစ္ ႏွစ္ခုကိုေတြ႕ရတယ္။


April 18, 2011

ျမန္မာႏွစ္သစ္မဂၤလာ

ျမန္မာႏွစ္သစ္ ၁၃၇၃ခုႏွစ္ ။
ျမန္မာလုိ ႏွစ္သစ္တစ္ႏွစ္ကူးေျပာင္းသြားတဲ႕ မဂၤလာတစ္ခုကို ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေ၀းကေနပဲ မွန္းဆဆင္ႏႊဲခဲ႔ပါတယ္။



April 12, 2011

ျခာလည္မူး ခ်ယ္ရီ၊ ေရႊရည္လူး ပိေတာက္


တခ်ိန္လံုးနီးပါးငလ်င္လွဳပ္ေတာ႔ လူကမူးျပီးယိုင္ေနသလိုပါပဲ။
မေန႕က ၄လပိုင္း၁၁ရက္ေန႕ ၊ ဟီဂါ႕ရွိနိဟြန္း ဒိုင္းရွင္းဆိုိင္း ဆိုတဲ႕ ငလ်င္နဲ႕ ဆူနာမီေဘးက်ခဲ႔တဲ႕ ၃လပိုင္း၁၁ရက္ေန႕ကေန တစ္လျပည္႔ခဲ႔ပါျပီ။

March 18, 2011

ကၽြန္မတို႕အိမ္ မီးျပန္လာပါျပီ

ဂ်ပန္မွာ ေနတာ ပထမဆံုးမီးပ်က္တဲ႔ အေတြ႕အႀကံဳပါပဲ။
ေမွာင္သြားလုိက္တာ မဲ ဆိုသလိုေပါ႕။
ကုိယ္ကေတာ႔ မီးပ်က္တဲ႔ႏိုင္ငံကလာတာပဲေလ။

အိမ္ထဲမွာလည္းျဖစ္ေတာ႔ ဘာမွမထိခုိက္ပါဘူး။
မီးပ်က္တဲ႔ည

March 11, 2011

လွဳပ္ျပန္ျပီ

ဒုတိယအႀကိမ္ အရမ္းပါပဲ။
စိတ္ပူလုိက္တာ။
ဘယ္ကိုုမွ ဆက္သြယ္လုိ႕မရဘူး။
ရံုးခန္းထဲေတာ႔ျပန္ေရာက္ပါတယ္။
ရထားေတြမွ မသြားေတာ႔ ဘယ္လုိလုပ္အိမ္ျပန္မလဲ။
ဒီေလာက္ေႀကာက္စရာေကာင္းေအာင္ လွဳပ္တာ ပထမဆံုးပါပဲ။

ငလ်င္

ေႀကာက္စရာေကာင္းတဲ႔ ငလ်င္လွဳပ္သြားခဲ႔တယ္။
ဒီ ၈ႏွစ္အတြင္း အရမ္းျပင္းတဲ႔ ငလ်င္ပါပဲ။
လက္ကိုင္ဖုန္းေကာ လိုင္းဖုန္းေကာ အားလုံးျပတ္သြားျပီ။



February 11, 2011

တစ္ခါက ႏွင္း ၊ ဒီေန႕လည္း ႏွင္း


ဒီေန႕ ႏွင္း
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံအႏွံ႔အျပားလိုလိုမွာ ႏွင္းေတြက်ပါတယ္။ တုိကိ်ဳဘက္မွာေတာ႔ ဒီေဆာင္းမွာ ေသခ်ာစက်တဲ႕  ႏွင္းလုိ႔ေျပာရမွာေပါ႕။ အစပိုင္းေတာ႔ ေရမ်ားတဲ႔ ႏွင္းမိုးေတြပါ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ေရပါတာနည္းတဲ႔ ႏွင္းေတြျဖစ္လာျပီး ႏွင္းပြင္႔ေလးေတြလည္း ေပါ႕ပါးလြင္႔၀ိုက္ျပီး အက်မ်ားလာပါတယ္။ ဒီႏွင္းေတြကို ပထမဆံုးျမင္ဘူးခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ကိုလည္း သတိမိပါေသးတယ္။
ဒီတကၠသိုလ္မွာေက်ာင္းသူဘ၀နဲ႕ ႏွင္းကို စျမင္ဘူးခဲ႔ရတယ္



February 5, 2011

♪မလွဘူးေျပာရင္ စိတ္ဆိုးတယ္၊မခ်စ္ဘူးေျပာတာ တကယ္လားကြယ္....♪

 ဒီစေနတနဂၤေႏြမွာ ကၽြန္မနည္းနည္းေတာ႔ ၀မ္းနည္းသလိုျဖစ္မိတယ္။သံေယာဇဥ္ရွိသူတစ္ေယာက္နဲ႕ ကဲြကြာရတဲ႔အခါ ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာျဖစ္ေနသလုိခံစားမွဳမ်ိဳးခံစားဘူးႀကမွာပါ။ သူ႕ကိုဘာေႀကာင္႔သံေယာဇဥ္ျဖစ္ရသလဲဆိုရင္ သူ႕ရဲ႕ ပံ႔ပိုးမွဳ ဦးေဆာင္မွဳေႀကာင္႔ ေန႕တိုင္းအလုပ္ခြင္မွာလည္းအဆင္ေျပ၊ ကိုယ႔္ကိုကိုယ္လည္းယံုႀကည္မွဳရွိခဲ႔ရပါတယ္။ ေက်ာင္းျပီးလို႕အလုပ္စ၀င္ခ်ိန္ကေနစျပီး သူ႕ေက်းဇူးနဲ႕ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ေကာ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕ကိုလည္း အကူအညီေတြေပးႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ သူကလည္းကၽြန္မေက်းဇူးေတြသူ႕မွာရွိတယ္လုိ႔ေျပာပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕  ေသာႀကာေန႕က တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေက်းဇူးစကားေတြအျပန္အလွန္ဆိုရင္ ႏွဳတ္ဆက္ခဲ႔ႀကတယ္။
သဘာ၀အတိုင္းကပိုေကာင္းပါတယ္ဆိုတာ တကယ္လား

October 24, 2010

၂၀၁၀၊တိုက်ိဳ၊ကထိန္၊အလွဴ

ဒီေန႕တနဂၤေႏြ၊ တိုက်ိဳျမန္မာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို ကထိန္သဃၤန္းကပ္ဘို႕ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။ တုိက်ိဳျမိဳ႕မွာ သီတင္းသံုးတဲ႕ ဆရာေတာ္မ်ား၊ နယ္ကႀကြလာတဲ႔ နဂိုယာဆရာေတာ္၊ က်ဴးရွဴးကႀကြလာတဲ႔ ဆရာေတာ္၂ပါး တို႕နဲ႔အတူ ဆရာေတာ္၆ပါးကို ဖူးရလုိ႕ စိတ္ေက်နပ္မိပါတယ္။

October 1, 2010

အေပၚစီးက


ရန္ကုန္ကို သတိရျပီး ဇူလိုင္လမွာသြားခဲ႔တုန္းက ရိုက္လာတဲ႔ ဓါတ္ပံုတခ်ိဳ႕ကို  ပို႔စ္တင္လုိက္ပါတယ္။

အေ၀းကဖူးျမင္ရတဲ႕ ေရႊတိဂံု ဘုရား

August 19, 2010

ဖိနပ္ဆိုေပမယ္႕


အခုတေလာ ျမင္ရတဲ႕ ဖိနပ္ေတြထဲက ကၽြန္မအေနနဲ႕ တစ္ခါျမင္တာနဲ႕ စိတ္ထဲမွာ“ဒီလို ဖိနပ္မိ်ဳးေတာ႕ မရွိေစခ်င္ဘူး” လုိ႕ စဥ္းစားမိတာေတြကေတာ႕။

July 21, 2010

ဇူလိုင္လ ၁၉ရက္ေန႕မွာ ရန္ကုန္ကျပန္ေရာက္ပါတယ္

ေဖေဖေနေကာင္းေအာင္ဆုေတာင္းေပးတဲ႕ မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို လွိဳက္လိွဳက္လွဲလွဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္္မအတြက္တကယ္႔ကို အားေဆးတစ္ခြက္ပါပဲ။ ေဖေဖ ကေတာ႔ ေဆးရံုကျပန္ဆင္းလာျပီး လူႀကီးေရာဂါျဖစ္တဲ႔ အတြက္ေႀကာင္႔ သူစားခ်င္တာေကြ်းျပီး သူစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားရတဲ႔ အေျခအေနပါ။ အုိမင္းနာမက်န္းျဖစ္ေနတဲ႔ အေဖ႕ကိုထားခဲ႔ရျပီး၊ အနီးကပ္ မျပဳစုႏုိင္တဲ႔အတြက္ ကၽြန္မစိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ေျမးေလးကို ဂ်ပန္လိုႏွဳတ္ဆက္တဲ႕ေဖေဖနဲ႕ ၊ “ဖိုးဖိုး ခ်စ္တယ္”လို႕ ျပံဳးျပီးေျပာတဲ႔ ကၽြန္မသားေလးကို ႀကည္႔ရတာ အႀကည္ႏူးဆံုးပါ။ မိဘေတြဟာ သားသမီးေတြကို အခ်ိန္တိုင္းသတိရေနျပီး အတူေနခ်င္ႀကတာကို ပိုျပီးနားလည္သိခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြဆိုတာကို သိေနရတာကေတာ႕ ............

August 12, 2009

သူတို.ေႀကာင့္

သူတို.ေႀကာင့္

က်မအခုလို စာေရးရတာ၊ ျမန္မာစကားမ်ားမ်ား မေျပာရလို.ပါ။
စကားအလြန္မ်ားတဲ.က်မကို ငယ္ငယ္က ေဒၚေလးမူက ”ဆိတ္ခ်ီးတစ္ျပည္၀င္တယ္”လို. အျမဲေျပာပါတယ္။ ေနာက္ ေပါင္းခဲ.တဲ.သူငယ္ခ်င္းေတြက အကုန္လံုးစကားမ်ားတဲ.သူခ်ည္းပါပဲ။ ဥပမာ၊ ခ်ိဳ၊ ခိုင္ေအး၊ မိုးေက်ာ္၊စုမြန္၊ တို.လိုမ်ိဳးေပါ.။ သူတို.ကိုလည္းသူတို.ရဲ. ႀကင္ယာေတာ္မ်ားက အလြန္စကားမ်ားတယ္ လုိ.သတ္မွတ္ထားတာပါ။ မယံုရင္သူတို.ကုိ တိုက္ရုိက္ဆက္သြယ္ႀကည့္ပါ၊ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ရမွျဖစ္မယ္ေနာ္။ စမိရင္ ဆံုးမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ သူတို.နဲ.တေနရာစီေ၀းေနရေတာ့ ေျပာစရာစကားေတြ က သိမ္းထားရတာမ်ားလာျပီး ေနာက္ဆံုေတာ့ စာအျဖစ္ခ်ေရးလိုက္ရေတာ့ တာပါပဲ။