စေနမနက္စာ

တစ္ပါတ္လံုးစာ အ၀အိပ္ပစ္လုိက္တယ္။ မနက္၁၀နာရီအထိ။ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္နဲ႕ဆို၇နာရီခဲြပဲရွိေသးတာ။

သားကေတာ႔ ကိုးနာရီကတည္းက ထလို႕ သူ႕အေဖက ကာတြန္းခ်ယ္နယ္ဖြင္႔ေပးထားတာကို ေရေႏြးေသာက္ျပီးထိုင္ႀကည္႔ေနရွာတယ္။

သားႀကိဳက္တဲ႕ ကာတြန္းကားေတြထဲက တစ္ခုေပါ႕။ ေသာမတ္စ္ နဲ႕ ပါစီ။

အေပၚကေပ်ာ႔၊ ေအာက္က ႀကြပ္၊ အထဲက အခ်ိဳရည္အျပည္႔

ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ လူမွဳပတ္၀န္းက်င္မွာ ဓေလ႔ထံုးစံ တစ္ခု သာမန္ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္အျဖစ္ ၀င္ေရာက္အသားက်လာတဲ႔ တိုင္းတပါးရဲ႕ မူလသဘာ၀အေလ႔အထ သတ္မွတ္မွဳေတြကို အဲဒီႏိုင္ငံရဲ႕ subculture အေထာက္အကူယဥ္ေက်းမွဳ (ဒီျမန္မာျပန္က ကၽြန္မစိတ္ႀကိဳက္သံုးထားတာပါ ) လို႔ေျပာဆိုႀကပါတယ္။

ဂ်ပန္မွာ၊ အဲ တိုက်ိဳမွာလို႕ေျပာရမလားပဲ။ အခ်ိဳ႕ေသာ အိႏၵိယ အစားအစာဆိုင္ေတြ၊ ထိုင္းအစားအစာ။ တူရကီအစားအစာ၊ အီတလီအစားအစာ စသည္ျဖင္႔ေပါ႕ေလ အျခားတိုင္းတပါးကဆိုင္ေတြ ဟာေရာင္းေကာင္းႀကျပီး ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြကလည္း တိုင္းတပါးအစားအေသာက္ေတြကို ခံုခံုမင္မင္ စားေသာက္ႀကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ 

မိုးရြာထဲမွာလည္း ေစာင္႔၀ယ္ႀကတာပဲ

လြမ္းတဲ႔ မုန္႕ေတြ

ကေလးဘ၀ မွာစားခဲ႔တဲ႕ မုန္႕ေတြကို သတိရတတ္ႀကမယ္ထင္ပါရဲ႕။
ကၽြန္မကေတာ႔ လသာ၂ေက်ာင္းမွာေက်ာင္းတက္တုန္းက ေက်ာင္းထဲကမုန္႔ေစ်းတန္းေတြက မုန္႕ေတြအျပင္ ေက်ာင္းျပင္ေက်ာင္းေပါက္၀မွာေရာင္းတဲ႔ မုန္႕ေတြကို သတိရတတ္ပါတယ္။အခု ဒီဂ်ပန္မွာအဲဒီမုန္႕ေတြကုိ ပိုသတိရေစတဲ႔ မုန္႕ေတြကိုေတြ႕တဲ႔အခါမွာဆို  အနားမွရွိတဲ႔သူကို အဲဒီမုန္႕ေတြအေႀကာင္းကို လြမ္းလြမ္းဆြတ္ဆြတ္ေျပာေလ႕ရွိပါတယ္။ အဲလိုေျပာရာကေန စာနဲ႔ပါေရးခ်င္လာတာနဲ႕ ဒီပုိ႕စ္ေလးကိုေရးလုိက္တာပါ။

ကပ္ေစးနဲ

ကၽြန္မႀကိဳက္ေသာ “အျမည္း” မ်ား

“ခ်ဥ္ခ်ဥ္တူးတူး မူးျပီးေရာ” တဲ႕ ။ ယမကာသံုးေဆာင္သူမ်ားအတြက္ အျမည္းရယ္လို႕ေသခ်ာမရွိရင္ သံပုရာသီးစိပ္ကေလးလည္း အျမည္းပဲဆိုျပီးစားႀကတာကို ေျပာႀကတာထင္ပါရဲ႕။ တကယ္ကေတာ႕ အျမည္း ဆိုတာ ယမကာသံုးေဆာင္ရာမွာ သူပါမွ ပိုျပီး ယမကာေသာက္တဲ႕ အထေျမာက္မယ္႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ရွိပါတယ္။ 

ဒီဂ်ပန္မွာေတာ႕ “ အီဇာ႕ကာ႕ရာ႕ ”လုိ႕ေခၚတဲ႕ (တိုက္ရိုက္ဘာသာျပန္ရင္ အရက္ဆိုင္ )ဆိုင္ေတြဟာ အခုေခတ္မွာ ရိုးရိုးသာမန္သူေတြ၀င္ထြက္စားေသာက္တဲ႕ ဆိုင္ေတြျဖစ္လာပါျပီ။ ဒီဆိုင္ေတြကို ဘာလို႕ အရက္ဆိုင္လို႕သီးသန္႕ရွိခဲ႕ရာကေန မိသားစုလိုက္ ၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားစုေ၀းစားေသာက္ရာ သာမန္စားေသာက္ဆိုင္ေတြအျဖစ္ေျပာင္းသြားရတာလဲဆိုတာကို စမ္းစစ္ႀကည္႕ရင္။ အရက္နဲ႕ တဲြေသာက္တဲ႕ အျမည္းေတြေႀကာင္႔ပါ။ တခ်ိဳ႕ အျမည္းေတြဟာ ဟင္းေတြျဖစ္သလို၊ ကေလးနဲ႕ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ၊ အရက္မေသာက္သူမ်ားအတြက္လည္း အလြန္ကို ေကာင္းတဲ႕ စဲြေဆာင္မွဳရွိလို႕ပါပဲ။

“ဆန္း”တာေတြကို “စမ္း”ႀကည္႔ျခင္း

ဒီေန႕ကေတာ႕ အပူခ်ိန္၂၃ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ပါ။ အခုတေလာ ၂၅ေလာက္အထိေတာ႕အပူခ်ိန္ရွိပါတယ္။ တိုက်ိဳမွာကေတာ႕ ပူတယ္လုိ႔ေျပာရမွာေပါ႕။ ဇြန္လ လလယ္ေလာက္ေရာက္ရင္ ေတာ႔ မိုးရြာတဲ႕ မိုးရာသီ ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမယ္႕ ဒီႏွစ္ တုိကိ်ဳမွာလည္း မိုးရာသီ အ၀င္ေနာက္က်မယ္လို႕ ရံုးကလူႀကီးေတြက ေျပာေနႀကပါတယ္။ အနီးအနားမွာ သက္ႀကီး၀ါႀကီးေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္ေဆြမရွိတဲ႕ ႏိုင္ငံျခားမွာေနရတဲ႔ ဘ၀ဆိုေတာ႕ ကိုယ္႔ပတ္၀န္းက်င္က၊ ရံုးက လူႀကီးေတြေျပာတာကို မွတ္ထားရပါတယ္။

တာ႕ကိုယာ႕ကိ

“တာ႔ကိုယာ႕ကိ”

တိုက္ရိုက္ဘာသာျပန္ ကေတာ႕ “ေရဘ၀ဲေႀကာ္” ျမင္ရတာကေတာ႕ ျမန္မာျပည္က “ မုန္႕အုပ္ကေလး” ေခၚ “မုန္႕လင္မယား” ပံုစံေပါ႕။ မုန္႕ ပံုစံ ဆင္သလို ၊ မုန္႕လုပ္တဲ႕ အိုးပံုစံလည္း ဆင္ပါတယ္။

ဂ်ံဳမွဳန္႕ကို ေရနဲ႕ေဖ်ာ္ထားတဲ႔ မုန္႕ရည္၊ ေရဘ၀ဲ၊ အနီေရာင္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ထားတဲ႕ ဂ်င္း ႏုတ္ႏုတ္စင္း ၊ ရိတ္ရိတ္ ပါေအာင္လွီးထားတဲ႕ ႀကက္သြန္မိတ္၊ ျမန္မာလို ငါးမုန္႕ငါး နဲ႕ တူတဲ႕“ခါ႕ဆုအို ”ငါးအမွဳန္႕၊ ပုဇြန္ေျခာက္၊ အမွဳန္႕ႀကိတ္ ထားတဲ႕ “ႏိုရိ” လို႕ေခၚတဲ႕ အစိမ္း ေရာင္ ေရညွိတစ္မ်ိဳး၊ ဆားအနည္းငယ္တို႕အဓိကပါ၀င္ျပီး ခြက္၀ိုင္းေလးေတြပံုစံျဖစ္ေနတဲ႕ မုန္႕အိုးမွာ ဆီရႊဲရႊဲနဲ႕ လွိမ္႕ေႀကာ္ထားတဲ႕ သားေရစာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။

သူ႕အေပၚမွာ အရသာအမ်ိဳးမ်ိဳး ထပ္တင္ပါတယ္။ (ခ်ဳိ)အခ်ိဳရည္အရသာ၊ (ငံ) ပဲငံျပာရည္ အရသာ။ (အီစိမ္႕)　ႀကက္ဥနဲ႕ မိုင္ယိုးနစ္ဇ္ mayonnaise　အရသာ၊ (ခ်င္) ပြန္းဇူး　ポン酢 အရသာ၊ ေတြထဲကမိမိႏွစ္သက္တဲ႕ အရသာကိုေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။

အဲဒီဆိုင္ေတြနားသြားရင္ သူ႕ကို လုပ္ေနတဲ႕ မုန္႕အနံ႕က သင္းေနပါတယ္။ ပူပူေႏြးေႏြး စားရာတာပို အရသာရွိပါတယ္ဆိုေပမယ္႕ စ၀ယ္၀ယ္ခ်င္း စားရင္ လွ်ာအပူေလာင္မတတ္ ပူလို႕ သတိထားဘို႕လိုပါတယ္။

တာ႕ကိုယာ႕ကိ ဟာ သားေရစာ ဆိုေပမယ္႕ ခေလးလူႀကီးမေရြးႀကိဳက္ႀကပါတယ္။ ေရနဲ႕႔ပဲေသာက္ေသာက္၊

ေရေႏြးႀကမ္းနဲ႕ ပဲစားစား ၊ အေအးတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕လည္း လိုက္သလို၊ ဘီယာနဲ႕လည္း ျမည္းႀကပါတယ္။

ဂ်ပန္ႏုိင္ငံရဲ႕အရပ္ေဒသအလိုက္ အရသာနဲ႕ မုန္႕အကူပစၥည္း ေတြ အနည္းငယ္ကြာျခားေပမယ္႕ အထဲမွာ ဌာပနာထည္႕တဲ႕ ေရဘ၀ဲအတံုးကေလးကေတာ႕ အျမဲပါပါတယ္။

တာ႕ကိုယာ႕ကိ ရဲ႕အျပင္ဘက္က ဆီရႊဲရႊဲနဲ႕လိမ္႕ေႀကာ္ထားလို႕ ႀကြတ္ေနျပီး အထဲက မုန္႕အသားကေတာ႕ အထက္က ေျပာခဲ႕တဲ႕ ဂ်င္း၊ ပုဇြန္ေျခာက္၊ ငါး၊ ေရညွိ၊ ႀကက္သြန္မိတ္တို႕ရဲ႕ သင္းပ်ံ႕တဲ႕ ရနံ႕ေတြေပါင္းျပီး စာရတာႏူးညံ႔ပါတယ္။ မုန္႕အတြင္းပိုင္းကေတာ႕ ေရဘ၀ဲအတုံးကေလးပူပူးေႏြးေႏြးက ၀ါးလိုက္တုိင္း ထုတ္ထုပ္ထုပ္ထုပ္ နဲ႕ ေရဘ၀ဲ ရဲ႕ အခ်ိဳရည္က စိမ္႕ထြက္လာတဲ႕အတြက္ လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းသြားတဲ႕အရသာကို စားရတဲ႕အတြက္ေႀကာင္႕ စားရတာ စဲြမက္ေစပါတယ္။ အထူးသျဖင္႕ တာ႕ကိုယာ႕ကိ ကို တစ္ခါ စားဘူးျပီးသြားရင္ ေနာက္တစ္ခါ အဲဒီအနံ႕ေလးရျပီး ဆိုင္ကိုျမင္ရင္ ထပ္၀ယ္စားမိတာပါပဲ။
ဂ်ပန္မုန္႕ပဲသားေရစာ လို႕ေျပာေပမယ္႕ ျမန္မာမုန္႕ နဲ႕ အျပင္ပန္း ဆင္ဆင္တူတာရယ္၊ ျမန္မာ႕အစားအစာေတြမွာပါေလ႕ရွိတဲ႕ ဂ်င္း၊ ပုဇြန္ေျခာက္၊ ငါး၊ ဆီေႀကာ္အရသာေတြေႀကာင္႕ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကို ခံတြင္းေတြ႕ေစပါတယ္။
( ေရဘ၀ဲကို မစားႏိုင္ဘူးဆိုတဲ႕ ျမန္မာတခ်ိဳ႕ေတာင္ ။ တာ႔ကိုယာ႕ကိ ကိုေတာ႕ စားႏိုင္ပါတယ္လို႕ ေျပာႀကပါတယ္)
ဂ်ပန္လူမ်ိဳးမ်ား ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သလို ျမန္မာလူမ်ိဳး အမ်ားစုကလည္း ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ႀကပါတယ္ ဆိုတဲ႕အေႀကာင္းေျပာရင္းနဲ႕ ဒီပို႔စ္ကေန တဆင္႕ စာဖတ္သူကို “တာ႕ကိုယာ႕ကိ ” ပူပူေႏြးေႏြးေလးနဲ႕ ဧည္႕ခံလိုက္ပါတယ္။

ျမန္မာဆန္ဆန္ ေရေႏြးႀကမ္းနဲ႕ ျမည္းႀကည္႕ပါဦးေနာ္။

ဓါတ္ပံုမ်ားကူးယူရာေနရာ
http://ww35.tiki.ne.jp/~tukisan/takoyaki.htm
http://image-search.yahoo.co.jp/search?ei=UTF-8&p=%E3%81%9F%E3%81%93%E7%84%BC%E3%81%8D

ေရႊတံုးေငြတံုးကိုစားသံုးျခင္း

ဖက္ထုပ္ ဆိုတာ ေရႊတံုး ေငြတံုး ကေနလာတာကိုး

ျမန္မာလို ဖက္ထုပ္ လို႕ေခၚတဲ႕ တရုပ္အစားအစာ  ကို သိႀကသူ၊ ႀကိဳက္ႀကသူ မနည္းပါဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ႕ ဖက္ထုပ္ေႀကာ္ ဖက္ထုပ္ဆီခ်က္ ကေတာ႕ ဆီခ်က္ေခါက္ဆဲြဆိုင္ေတြနဲ႕ တရုပ္စားေသာက္ဆို္င္ေတြ၊ တရုပ္တန္းတို႕မွာ ၀ယ္ယူစားေသာက္ႏိုင္ပါတယ္။

ဖက္ထုပ္ကို တရုပ္လူမ်ိဳးေတြ ႏွစ္သစ္ကူးအခ်ိန္မွာ အိမ္တို္င္္းလိုလုိမွာလုပ္စားႀကတယ္လို႕သိရပါတယ္။

ဖက္ထုပ္ လုပ္ပံုကေတာ႕ ႏွဲထားတဲ႕ ဂ်ံဳကို လက္တ၀ါးစာ အျပားကေလးလုပ္ျပီး၊ အသား၊ ပုဇြန္၊ ႀကက္သြန္မိတ္ မိမိႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ ဌာပနာအျဖစ္ထည္႔ျပီး  ထုပ္ရတာျဖစ္ပါတယ္။ ဖက္ထုပ္ကို အျပဳတ္၊ အေႀကာ္၊ အမိ်ဳးမ်ိဳးခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ႏိုင္ပါတယ္။

တရုပ္အမ်ိဳးသမီးမ်ား အခ်က္အျပဳတ္ကၽြမ္းက်င္မွဳကို ဖက္ထုပ္၊ ထုပ္ပံုကိုႀကည္႔ျပီး သိႏိုင္တယ္လို႕လည္းဆိုပါတယ္။စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတာက ဖက္ထုပ္ပံုက အမွတ္တမဲ႕ အေနနဲ႕ ဒီလိုပဲ ႀကည့္ေကာင္းေအာင္ ထြင္ျပီးထုပ္ထားတယ္လို႕ထင္ခဲ႕ပါတယ္။

 ဒီဖက္ထုပ္ရဲ႕ နဂိုမူလပံုစံက  တရုပ္လူမ်ိဳးေတြ ေရွးေခတ္က ေငြေႀကးအျဖစ္ သံုးခဲ႕တဲ႕ ၊ေရႊတံုး၊ ေငြတံုး ေလးေတြကို ပံုစံယူထားတာလို႕သိရျပီး၊ အတိတ္နမိတ္ေကာင္းေအာင္ တရုပ္ႏွစ္သစ္ကူးမွာ သူ႕ကို စားႀကတယ္ဆိုတဲ႕ စိတ္၀င္စားစရာအေႀကာင္းကို သိရပါေတာ႕တယ္။

ဖက္ထုပ္ dumpling ကို ႏို္င္ငံေပါင္းစံု ေဒသေပါင္းစံုမွာ ပံုစံမ်ိဳးစံု အေခၚအေ၀ၚ အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႕ စားေသာက္ပံုမ်ိဳးစံုေတြ႕ရပါတယ္။

အသင္႔စားသံုးႏိုင္တဲ႕ အေအးရိုက္ထားတဲ႕ ဖက္ထုပ္မ်ိဳးစံုကိုလည္း ၀ယ္ယူစားသံုးႏိုင္သလို၊ ဆိုင္မွာ ပူပူေႏြးေႏြး စားေသာက္တာကလည္း တစ္မ်ိဳး အရသာရွိလွပါတယ္။  အခ်ိန္ရ၊ လမ္းႀကံဳရင္ ဖက္ထုပ္စား လိုက္အုန္းမယ္။

 

ဓါတ္ပံုမ်ားကူးယူရာေနရာ
http://ja.wikipedia.org/wiki/%E3%82%AE%E3%83%A7%E3%83%BC%E3%82%B6

ဇမ္းဇိုင္း

ေကာက္ညွင္း ပဲရည္ ပူပူေလး

ေကာက္ညွင္းပူပူမီးကင္ေလးကို ေကာက္ညွင္းကူပဲျပဳတ္ရည္ေႏြးေႏြးထဲကိုထည့္ျပီး စားတဲ႔ ဂ်ပန္ရိုးရာ အစားအစာတစ္ခုပါ။ ခံတြင္းလိုက္စရာ သေရစာတစ္မ်ိဳးပါ။ လုပ္ရတာလည္း လြယ္ျပီး။ ျမန္လည္းျမန္ပါတယ္။　
ေကာက္ညွင္းခဲအထုတ္ကို၀ယ္ျပီး မီးကင္ပါတယ္။
ေကာက္ညွင္းအခဲကေတာ႔ ေကာက္ညွင္းမွဳန္႔ကို ေပါင္းျပီး အေျခာက္ခံထားတဲ႔ အတံုးပါ။
　　　　　　　　　　　　
　　　ေကာက္ညွင္းတံုးေတြေဖါင္းျပီး 　　　　　　　　　　　အနီေရာင္သန္းစျပဳရင္ရပါျပီ။

ပဲျပဳတ္ျပီးသားအထုတ္ကို ၀ယ္ျပီး ေႏြးပါတယ္။ အဲဒီပဲျပဳတ္ရည္ က ဘယ္လိုမ်ိဳးလည္းဆိုရင္၊ျမန္မာျပည္မွာ ေကာက္ညွင္းကူပဲလို႔ေခၚတဲ႔ ေကာက္ညွင္းေပါင္းေပါင္းရင္ထည္႔တဲ႔ ပဲကို ႏူးေနေအာင္သႀကားနဲ႔ ျပစ္ျပစ္ ကေလး ျပဳတ္ထားတာပါ။ ခပ္ပူပူေႏြးေႏြး အေျခအေနမွာ သူတို႔ႏွစ္ခုကိုေရာျပီး စားရံုပါပဲ။


စားလိုက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာ ပဲမ်ားမ်ားနဲ႔နပ္ေနေအာင္ေပါင္းထားတဲ႔ ေကာက္ညွင္းေပါင္းအနံ႕ နဲ႔ အတူ၊ ၀ါးလုိက္ရင္ အိကနဲ၊ ေစးကနဲျဖစ္ျပီး  ခ်ိဳတိုတိုနဲ႔ မ်ိဳခ်လိုက္တဲ႔ အခါမွာေတာ႔ ပူပူေႏြးေႏြးနဲ႔ စားလို႔ေကာင္းပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြအတြက္ ခံတြင္းေတြ႔ႏိုင္တဲ႔ ဂ်ပန္သေရစာ တစ္မ်ိဳးမို႔လို႔ စားႀကည့္ပါလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ဇမ္းဇိုင္း ぜんざいလို႔ေခၚပါတယ္။
သူနဲ႔တူတဲ႔ သေရစာမ်ိဳး တျခားႏိုင္ငံ ေတြမွာလည္းရွိမွာပဲေနာ္။

ဓါတ္ပံုတစ္ခ်ိဳ႕ကို ယူတဲ႔ေနရာကေတာ႔
ぜんざい by メアリーローズ

ဘနားနားေခ်ာကို

သူ.နံမည္က ဘနားနားေခ်ာကို တဲ.။ ဒီမွာ ပြဲေစ်းတစ္ခုရွိျပီဆိုလို.ကေတာ့ သူ.ကိုေတြ.ရမွာပါပဲ။

သူ.ကို ဘယ္လိုလုပ္ထားတာလဲဆိုေတာ့၊ ငွက္ေပ်ာသီး ကို တူနဲ.ထိုးေခ်ာကလက္ရည္ဆြတ္ျပီး (ကိတ္မုန္.နဲ. ေရခဲမုန္.ေတြမွာသံုးတဲ.) အခ်ိဳမွဳန္ လွလွကေလးေတြကပ္ထားထာပါ။ ေအးတယ္။ ခ်ိဳတယ္။ ခြ်ဲတယ္။ စိမ့္တယ္။ မာသလိုနဲ. ေပ်ာ့တယ္။
စားလို.ေကာင္းပါတယ္။ မစားဘူးရင္စားႀကည့္ပါအုန္း။ ကိုယ့္တုိင္းျပည္မွာ ဒီလိုလုပ္မွမစားေတာ့ ခပ္ဆန္းဆန္းပဲ။

ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြက အတိုေကာက္ေခၚတတ္တဲ. ဓေလ့ရွိတဲ. အတြက္ ေခ်ာကလက္သုတ္ထားေသာ ငွက္ေပ်ာသီးကို “ဘနားနားေခ်ာကို” ဒါမွမဟုတ္
“ ေခ်ာကို ဘနားနား”လို.ေခၚႀကတယ္ေလ။

စားပံုေသာက္ပံု ထူးေထြစံု

အရပ္ေဒသ၊ ႏိုင္ငံအလိုက္စားေသာက္ပံုဓေလ့ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိႀကတာကေတာ့ အထူးေျပာစရာမလို ပါဘူးေနာ္။ သို.ေသာ္လည္း ကၽြန္မတို.ျမန္မာျပည္မွာ စားေနတဲ. အစားအစားေတြကိုပဲ တျခားႏိုင္ငံေတြမွာ စားေသာက္ပံုမတူတာ၊ တြဲဘက္စားသံုးပံု ကြဲျပားတာကို ေတြ.ရတဲ. အခါ ကိုယ့္ျမန္မာလူမ်ိဳး အခ်င္းခ်င္း ေဖါက္သည္ခ် ေျပာျပခ်င္လာပါတယ္။
ကၽြန္မေက်ာင္းသူဘ၀တုန္းကေပါ.။ အမ်ားအားျဖင့္ ေက်ာင္းကို ထမင္းဘူးယူတာမ်ားပါတယ္။ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္ရွိတဲ. ေန.ဆို အဲဒီ အလုပ္လုပ္တဲ.ေနရာက ထမင္းေကၽြးပါတယ္။ ထမင္းဘူးလို.ေျပာေပမယ့္ ဒီလိုပါ။ ထမင္းကို ေပါင္းအိုးတစ္လံုးအျပည့္ခ်က္ျပီးရင္ တစ္ခါစားေလာက္ အရြယ္ေတြခဲြျပီး ပလပ္စတစ္ (Plastic wrap) နဲ.ပတ္၊ အထုပ္ေပၚမွာ နံမည္နဲ. ရက္စဲြတပ္ျပီး၊ အဲဒီအထုပ္ေတြကို ေက်ာင္းက နားေနခန္းထဲမွာရွိတဲ. ေရခဲေသတၱာရဲ. ေရခဲတဲ. အထပ္ထဲမွာ ထဲ.ျပီးထား တာေပါ့။ အဲဒါကို စားခါနီးရင္ မိုက္ကရုိေ၀့ဗ္နဲ. အပူေပးျပီး စားတာပါ။ ဟင္းကေတာ့ ၃နပ္စာေလာက္ ခ်က္ျပီး၊ ေရခဲေသတၱာထဲထဲ.သလို၊ အေႀကာ္ေလးဘာေလး၀ယ္ျပီး စားတာလည္းရွိပါတယ္။ အဲဒီလိုနားေနခန္းျပန္ျပီး ေႏြးစားခ်ိန္ေတာင္မရိွတဲ. အခါမ်ိဳးမွာေတာ့ ေက်ာင္းက သက္သာဆိုင္တို. အနီးအနား မွာရွိတဲ. ကြန္ဗီနီယန္စတိုးတို.ကိုသြားျပီး၀ယ္စားပါတယ္။ ၀ယ္စားတယ္ဆိုေပမယ့္ ကၽြန္မရဲ. ဘတ္ဂ်က္က လြန္ေရာကၽြံေရာ ယန္း၂၀၀ပါ။ (အစားတစ္မ်ိဳးကို ယန္း၁၂၀နဲ. ေသာက္ရန္အရည္ကိုေတာ့ ယန္း၈၀ေပါ့) တကယ့္ကို အဆင္းရဲဆံုး အေနအထားလို.ေျပာရင္ မမွားပါဘူး။ ဘာလို.လို.လည္းဆိုေတာ့ အဲဒါေစ်းေတြက အနိမ့္ဆံုးေစ်း ျဖစ္ျပီး အဲဒီပိုက္ဆံနဲ. ၀ယ္စားလို.ရတာလည္း အလြန္နည္းပါတယ္။ ဆိုင္ထဲ၀င္သြားရင္ေတာ့ ေစ်း၀ယ္ရတာ အရမ္းျမန္ပါတယ္။ အဲဒီေစ်းနဲ. ပစၥည္းက သိပ္မရွိဘူးေလ။ ဆိုင္ထဲေရာက္သြားတိုင္း ပထမဦးဆံုးလက္က တန္းေရာက္သြားတာက ကိုယ္၀ယ္မယ့္ စားစရာရွိတဲ.ေနရာ၊ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ မ်က္စိထဲတန္း၀င္တာကသူ.အေပၚက စင္မွာရွိေနတဲ. ေခါက္ဆြဲေႀကာ္ေပါင္မုန္.။

 သူက တစ္ခုကို ၁၉၈ယန္း။ ဂ်ပန္လိုကေတာ့ ယာကီဆိုးဘ ပမ္း ya ki so ba pann (ေခါက္ဆြဲေႀကာ္ေပါင္မုန္.) လို.ေခၚပါတယ္။ ဂ်ပန္ကိုေရာက္ခါစ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မအတြက္ကေတာ့ အဲဒီ ေခါက္ဆြဲေႀကာ္ေပါင္မုန္.ဟာဘယ္လိုမွ မ်က္စိကေကာ၊ ဦးေႏွာက္ကေကာ၊ပါးစပ္ကေကာ၊ဘတ္ဂ်က္အရေကာ၊ တကယ္ကုိလက္မခံႏုိင္စရာပါပဲ။ ေပါင္မုန္.ထဲကိုမ်ား ေခါက္ဆဲြေႀကာ္ထဲ့စားရတယ္လို.။ ႀကည့္ပါအုန္းေလ၊ ဓါတ္ပံုကို။

ႀကိဳက္တဲ.သူကေတာ့ စားခ်င္မွာပါပဲ။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ အဲဒီအေပၚဆံုးက နီနီေတြက “ဂ်င္း”ပါ။ ျမန္မာအစားအစာ ဂ်င္းသုပ္ရဲ. ဂ်င္းအတိုင္းပါပဲ။ ဂ်င္းကို ပါးပါးလွီးျပီး အခ်ဥ္ႏွပ္ထားတာေလ။ ေျပာရင္းနဲ. ေနာက္တစ္ခုကို သတိရလာျပီ။ ဂ်ပန္မွာ ေခါက္ဆဲြေႀကာ္ကို အဲဒီ ဂ်င္းနဲ.စားတာေလ။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ႀကက္သြန္နီ သို.မဟုတ္ သခြါးသီး၊အခ်ဥ္။ငရုတ္ဆီအခ်ဥ္ရည္တို.နဲ.စားသလိုမ်ိဳးေပါ.။
ဒီဂ်ပန္မွာေတာ ့ေခါက္ဆဲြေႀကာ္ ကို ခုနကေျပာတဲ. ဂ်င္း၊ ပဲငံျပာရည္ (အႀကဲ)၊ ေဆာ့စ္ လို.ေခၚတဲ.ပဲငံျပာရည္(အျပစ္) ဆန္ဆန္ အရည္တုိ.နဲ. တြဲဘက္စားႀကပါတယ္။ ကဲ၊ ဓါတ္ပံုေတြနဲ. အရသာကို စိတ္မွန္းႀကည့္လိုက္ ႀကပါဦးေနာ္။

ေနာက္ထပ္ထူးထူးဆန္းဆန္းေလးေတြကေတာ့။
ကိုကာကိုလာ ထဲကို သံပုရာသီးထဲ.ေသာက္တာ။

ဒီဓေလ့ကလည္း ကၽြန္မကို ေတာ္ေတာ္ေလးကသိကေအာက္ျဖစ္ေစပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ၀ယ္ေသာက္လို. မဟုတ္ပါဘူး၊ အဲဒါလည္း ေက်ာင္းသူဘ၀က ျဖစ္ခဲ.တာပါ။ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္လုပ္ေတာ့ ဧည့္သည္ကို ကိုကာကိုလာ ထုပ္ေပးတိုင္း အဲဒီကိုကာကိုလာနဲ. အတူ သံပုရာသီး အစိတ္ကေလးကို ထဲ.ေပးရပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာအဲလိုေသာက္တဲ. အက်င့္မရွိတာေကာနေမာ္နမဲ.အက်င့္ေႀကာင့္ေကာ၊ ႏွစ္ခုေေပါင္းျပီး ခဏခဏေမ.လို. ဧည့္သည္ဆီ ဗန္းေလးကိုင္ျပီးအသြား လမ္းတစ္၀က္ကေန ျပန္ျပန္ျပီး သံပုရာသီးယူရပါတယ္။ဓါတ္ပံုထဲမွာ သံပုရာသီးနဲနဲမ်ားသြားတယ္၊ တကယ္က တစ္ခုေလာက္ပဲထဲ.တာပါ။

အိုက္စ္ကရင္မ္ပန္းကန္မွာ ပူတီနံအရြက္လို Mint အမ်ိဳးအစား ဟင္းေခတ္အေမႊးအႀကိဳင္သံုး အရြက္နဲ. တန္ဆာဆင္တာ။

ဒါလည္းဒီလိုပါပဲ၊ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္တစ္ခုလုပ္တုန္းကပါ။ ေက်ာင္းေတြပိတ္တဲ့အခ်ိန္ ေစ်းႀကီးႀကီးနဲ. ေရာင္းတဲ. ေကာ္ဖီဆိုင္ဆန္ဆန္စားေသာက္ဆိုင္ေလးမွာ၊ စားဖိုပိုင္းလုပ္ရတဲ့ အလုပ္သြားလုပ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာလုပ္ရတဲ.အေႀကာင္းကေတာ့ အခ်ိဳပဲြမ်ိဳးစံုကို လုပ္တတ္ခ်င္ လိုု.ပါ။ အဲဒီဆိုင္ရဲ. အခ်ိဳပဲြေတြထဲမွာ ဆိုင္ရဲ. ကိုယ္တိုင္လုပ္ေရခဲမုန္. ႏွစ္မ်ိဳးလည္းပါပါတယ္။ ေရခဲမုန္.ေတြက သိပ္ျပီးစားခ်င္စရာေကာင္း ပါတယ္။ သူ.ကို ပန္းကန္လွလွေလးထဲမွာ အႏုပညာလက္ရာေျမာက္ေျမာက္ထဲ.လိုက္ပါတယ္။ေတာ္ေတာ္လွပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ပူတီနံအရြက္လို Mint အမ်ိဳးအစား အရြက္ကိုအသာေလး တင္လိုက္ တာေပါ.။အဲဒီအရြက္ကကၽြန္မတို.ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ဟင္းေခတ္အေမႊးအႀကိဳင္သံုး အရြက္၊ တို.စရာတစ္မ်ိဳး အေနနဲ.စားတာေလ။ အခု လို ဗုိလ္အစားအစာ၊ ဂ်ပန္အျပင္အဆင္နဲ. ဒီပူတီနံအရြက္ႀကီးက ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ အို၊ တကယကို္ ႀကည့္ရတာ အဆင္မေျပပါဘူး။ အျမဲတမ္း အဲဒီအရြက္ကေလးကို ေနာက္ဆံုးတင္လိုက္တိုင္း သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေစာင့္ႀကည့္ေနတဲ. စားဖိုမွဴးက ကၽြန္မကို ပန္းကန္အျပင္အဆင္ လုပ္တာ မလွမွာစိုးရိမ္ေနတယ္ထင္ျပီး“မြန္စံ။ ေကာင္းတယ္ေလ၊ လွတယ္ ၊ စိတ္မပူနဲ.၊ သိပ္ေကာင္းတဲ. အျပင္အဆင္ပဲ”လို.ေျပာျပီး အားေပးရွာတယ္။

အထက္က အစားအေသာက္ေတြရဲ. တြဲဘက္ပံုကို မႀကိဳက္ေပမယ့္၊ ကၽြန္မအႀကိဳက္ ဂ်ပန္ရိုးရာအစားအေသာက္တစ္ခုကိုလည္း ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အိုနီးဂိရိ O ni gi ri လို.ေခၚတဲ. ထမင္းဆုပ္ပါ။ သူကေတာ့ လက္ႏွစ္ဘက္မွာ ဆားနဲနဲ သုတ္ျပီး ထမင္းပူပူေႏြးေႏြးကို ဆုပ္ဆုပ္ျပီး အလယ္ေကာင္မွာ ဆာငံသီး အစို၊ ဂ်ပန္လိုကေတာ့ အုမဲဘိုရွိ (pickled plum ) ကို ထဲ.ျပီး ႀတိဂံပံုစံေလး ဆုပ္လံုးျပီး၊ ေရညွိအေျခာက္ (ဂ်ပန္လုိကေတာ့ ႏိုရိ )နဲ.ပတ္ျပီးစားတာပါ။ ထမင္းထဲကို ဆားငံသီး အစိုထဲ.ဆုပ္ျပီး အမ်ားအားျဖင့္မနက္စာအျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အဆာေျပအျဖစ္ တစ္ေနကုန္ ဘယ္အခ်ိန္မွာစားစားရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မႀကိဳက္တဲ.သူအတြက္ေတာ့ တမ်ိဳးႀကီးပဲလို. ထင္မွာေပါ.ေနာ္။ ကၽြန္မကေတာ့ အိုနီးဂိရိကို သိပ္ႀကိဳက္ပါတယ္။ အထဲက ဆားငံသီးအစား၊ အျခားဌာပနာ အမ်ိဳးမ်ိဳး။ ဥပမာ- ႀကံမဆိုင္ရြက္(Brassica juncea var. integlifoli ကိုခ်ဥ္ပတ္လုပ္ထားတာ) ၊ တူနာငါး (tuna)နဲ. မာေယာနစ္စ္ (mayonnaise)၊ ႀကက္သားနဲ.မာေယာနစ္စ္၊ ငါးဥဆားနယ္( salted cod roe )ကို ထဲ့ထားတဲ. အိုနီးဂိရိေတြလည္းအမ်ိဳးစံုေအာင္ရွိပါတယ္။

ေနာက္ႀကံဳရင္ အဲလို ဆန္းဆန္းျပားျပားတြဲဘက္စားတာေလးေတြေတြ.စားႀကည့္ေတာ့မယ္။ အရသာပါသိရေအာင္လို.ေပါ.ေနာ္္။

ဓါတ္ပံုမ်ားကုိေအာက္ပါေနရာမ်ားမွကူးယူပါသည္။
http://cookpad.com/recipe/670577
http://mika2009to2011.blog34.fc2.com/blog-entry-155.html
http://www.choco-recipe.jp/milk/rcp/061.html
http://www.ucc.co.jp/coffee/sweet/recipe/detail/68.html
 http://ja.wikipedia.org/wiki/%E3%81%8A%E3%81%AB%E3%81%8E%E3%82%8A

ဂ်ပန္ဗူးသီး နဲ. ကၽြန္မ

ဂ်ပန္ဗူးသီး နဲ. ကၽြန္မ

ကၽြန္မဗူးသီးကို အရမ္းႀကိဳက္ပါတယ္။ ဗူးသီးတင္မကပါဘူး၊ ဗူးရြက္ (ဗူးရြက္ေႀကာ္ခ်က္)။ ဗူးညြန္.( ဗူးညြန္.ဟင္းခ်ိဳ) ဗူးရိုး(ဗူးရိုးျပဳတ္ကို ငါးပိရည္နဲ. တုိ.စားရတာ)၊ ေျပာရရင္ ဗူးပင္တစ္ပင္လံုး နီးပါးပါပဲ။ ဂ်ပန္ေရာက္ျပီး ဗူးသီးမစားရေတာ့ဘူးလို.ထင္ခဲ့ေပမယ့္ ၊ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ. ဗူးသီး ကို၀ယ္ လို.ရပါတယ္။ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ. ေဆာင္းရာသီမွာေတာ့မရႏိုင္ပါဘူး ။ သို.ေသာ္လည္း ဒီကိစၥ (ဂ်ပန္ဗူးသီး) ကို ေျပာရတဲ့အေႀကာင္းရင္းကေတာ့ဂ်ပန္မွာဗူးသီးႏွစ္မ်ိဳးရွိေနတာ နဲ. ဂ်ပန္လူမ်ိဳး ေတြကဗူးသီးကို အစိုစားတာထက္ အေျခာက္လွန္းျပီးစားတာက ပံုမွန္စားရိုးစားစဥ္ျဖစ္ေနတာကိုပါ။ ေျပာခ်င္တဲ. အေႀကာင္းအရာက ဂ်ပန္ဗူးသီးအေႀကာင္းဆိုေပမယ့္၊ အခက္ေတြ.တာက ဗူးသီးႏွစ္မ်ိဳးရွိေနလို. ဗူးသီးကို ဗူးသီးလုိ. ျမန္မာလို လြယ္လြယ္ကူကူ ေျပာလို.မရျပန္ဘူး။ ဒါေႀကာင့္ ကၽြန္မဘာသာ အဓိ ပါၸယ္သတ္မွတ္ျပီး အမည္ေပးထားတာ ကေတာ့ (၁)စင္နဲ. စိုက္တဲ့ဗူးသီး (၂) အခင္းနဲ.စိုက္တဲ့ဗူးသီး ပါ။

အခင္းနဲ.စိုက္တဲ.ဗူးသီး (အေပၚပံု)

စင္နဲ.စိုက္တဲ. ဗူးသီး(အေပၚပံု)

အဲဒီဘူးသီးႏွစ္မ်ိဳးမွာစိတ္၀င္စားစရာေတြရွိေနတာက က်မအတြက္ဘူးသီးကို ပိုႀကိဳက္လာေစေတာ့တာပါပဲ။ ပထမတစ္မ်ိဳးကေနစေျပာျပပါရေစ။


(၁)စင္နဲ.စိုက္တဲ.ဗူးသီး (Bottle Gourd) L. siceraria var. hispida

သူကတကယ့္ကို ကၽြန္မတို.ျမန္မာျပည္ကဗူးသီးပါပဲ။ သူ.ရဲ.ပံုစံကလည္းဗူးးသီးပံု ေပၚေပၚထင္ထင္ရွိပါတယ္။သူ.ကို ဂ်ပန္လို ေဟ်ားတမ္း （ヒョウタン）Hyou Tan လို.ေခၚပါတယ္။ မူလဇာတိက အာဖရိကတိုက္ကလာပါတယ္။ သူကအိႏၵိယဘက္ကေန တဆင့္ တစ္ကမၻာလံုးကို ပ်ံ.ႏွံ.ခဲ့
တယ္လို.ဆုိပါတယ္။
အသီးကို အေျခာက္ခံျပီး ေရဘူးနဲ. အရက္ထဲ့တဲ့ဘူးအျဖစ္ေရွးေခတ္ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြသံုးခဲ့ႀကတယ္တဲ.။ ဗူးသီးကို အသံုး၀င္မွဳ ၊ နမိတ္ေကာင္းမွဳ ေတြရွိတယ္ဆိုျပီး ဆာမူရုိင္းေတြအုပ္စိုးတဲ. ေခတ္မွာ အစိုးရအဖဲြ.ေတြရဲ. တံဆိပ္၊ အလံအမွတ္အသား၊ ေတြမွာ သေကၤတတံဆိပ္အျဖစ္အသံုးျပဳခဲ့ႀကတယ္တဲ.။ အခုလက္ရွိ အိုးအိုးဆားကား （大阪府）OSAKAအုပ္ခ်ဳပ္ေရးရံုးအဖဲြ.အစည္းတံဆိပ္ကလည္း ဗူးသီးေျခာက္ပံုသေကၤတျဖစ္ပါတယ္။ ဂိဖုခရိုင္ （岐阜県）GIFU-Ken ၊ ေယားရိုးေခ်ာျမိဳ.（養老町）Yorou-Chou ဟာ ဗူးသီးအမ်ားဆံုးထြက္ရွိရာေဒသျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဗူးသီးကိုေတာ့ စားတဲ.သူနည္းပါတယ္။

စင္နဲ.စိုက္တဲ.ဗူးသီး(အေပၚပံု)

(၂) အခင္းနဲ.စိုက္တဲ့ဗူးသီး (Gourd) L. siceraria var. gourda


ဒီဗူးသီးကေတာ့ ပံုမွာျမင္ေတြ.ရတဲ.အတုိင္းလံုးလံုး၀ိုင္း၀ုိင္းနဲ.ေပါ့။ ျပီးေတာ့ ေျမႀကီးေပၚမွာ ဖရဲသီးလိုပဲ အခင္းနဲ.စိုက္ျပီး အသီးသီးပါတယ္။ ဂ်ပန္လို ယူးဂါ့အို （夕顔）Yuu Ga O　လို.ေခၚပါတယ္။ စင္နဲ.စိုက္တဲ.ဗူးသီးနဲ. ရုကၡေဗဒအမ်ိဳးအစားေကာ မူလဇာတိေကာအတူတူပါပဲ။ ဒါေပမယ့္သူက ဂ်ပန္ျပည္ထဲကို တရုပ္ျပည္ကေနတဆင့္ သကၠရာဇ္(၇၉၄-၁၁၈၅)ေလာက္မွာေရာက္ရွိလာတာျဖစ္ပါတယ္။
အဓိကထြက္ရွိရာေဒသကေတာ့ တိုခ်ိဂိခရုိင္ （栃木県）Tochigi-Ken ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဗူးသီးကိုေတာ့ အေျခာက္လွန္းျပီးစားသံုးျခင္းျဖင့္ လူႀကိဳက္မ်ားပါတယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ ဂ်ပန္လို ခမ္းေပ်ား（かんぴょう）Kan Pyou လို. ေခၚပါတယ္။

ဂ်ပန္ေတြ ဗူးသီးကို ဘယ္လုိအေျခာက္လွန္းတယ္ဆိုတာ ဓါတ္ပံုမ်ားနဲ. ႀကည့္ရွဳေတြ.ရွိႏုိင္ပါတယ္။

အသီးတစ္လံုးကိုႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းပံုစံျဖစ္ေအာင္အသားကို အလႊာလိုက္ႀကီး ႏႊာပါတယ္။

စက္နဲ.ႏႊာတာျဖစ္တဲ့ အတြက္အူတိုင္ကို ခ်န္ျပီးလြယ္လြယ္ကူကူ ႏႊာယူႏုိင္ပါတယ္။ အူတိုင္ကို ေတာ့ လႊင့္ပစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္အဲဒီအူတိုင္ကို အနီးပတ္၀န္းက်င္က အိမ္ရွင္မေတြက လာေတာင္းယူျပီး အလုိရွိသလို ဥာဏ္ကြန္.ျမဴးျပီး ဟင္းနဲ. မုန္.အမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္စားႀကတယ္လို. ဆိုပါတယ္။

ကၽြန္မအေနနဲ.ကေတာ့ ဒီေလာက္ခ်ိဳျပီးအရသာရွိတဲ့ဗူးသီးကို ဘာလို.မ်ား အေျခာက္လွန္းျပီးမွ စားရတာလည္းလို. စဥ္းစားမိပါတယ္။ ဒါနဲ. ဂ်ပန္လူမိ်ဳးေတြကိုေမးႀကည့္ေတာ့ တကယ္က အေျခာက္လွန္းျပီးမွစားရတား အစိမ္းစားတာနည္းတယ္လို. ဆိုပါတယ္။ အေျခာက္လွန္းေတာ့ အခ်ိန္ကုန္၊လူပမ္း၊ အလုပ္ပ်က္၊ စားရိတ္တက္ မဟုတ္ဘူးလား။ ကၽြန္မ သူတို. အေျဖကို သိပ္သေဘာမက်တာနဲ. ရွာေဖြေလ့လာႀကည့္ေတာ့ အေျခာက္ခံျပီးစားတဲ.အတြက္ တစ္ႏွစ္ပါတ္လံုးစားသံုးႏိုင္တယ္၊ အစိုစားနည္းအျပင္အေျခာက္ခံထားတဲ. အတြက္ အျခားအမယ္မ်ိဳးစံုကို တီထြင္ခ်က္ျပဳတ္ႏိုင္တယ္၊ ဗူးသီးရဲ. အထဲမွာပါ၀င္တဲ. ကယ္လစီယမ္(အရိုးနဲ. သြားေတြကို သန္မာေစတဲ.)ဓါတ္ဟာ အျခားအသီးအႏွံမ်ားထက္ျမင့္မားတဲ.အတြက္ တစ္ႏွစ္ပါတ္လံုးစားသံုးႏိုင္ရန္ အေျခာက္ခံျပီးသိမ္းဆည္းျခင္းကို ျပဳလုပ္ရျခင္းျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြကို သြားေတြ.ပါတယ္။

ဗူးသီးအစိုမွာပါ၀င္တဲ. ကယ္လစီယမ္နဲ. ဗူးသီးေျခာက္မွာပါ၀င္တဲ. ကယ္လ္စီယမ္ပါ၀င္မွဳကိုလည္း ေတြ.ရပါတယ္။
ဗူးသီးအေျခာက္(၁၀၀)ဂရမ္တြင္ပါ၀င္ေသာ ကယ္လ္စီယမ္ -၂၅၀မီလီဂရမ္
ဗူးသီးအစို (၁၀၀) ဂရမ္တြင္ပါ၀င္ေသာ ကယ္လ္စီယမ္ -၂၈မီလီဂရမ္

ဥပမာ၊ ႏြားႏို.နဲ. ယွဥ္ႀကည့္မယ္ဆိုရင္ ေတာ့။ ႏြားႏို. (၁၀၀)ဂရမ္တြင္ပါ၀င္ေသာ ကယ္လ္စီယမ္ -၁၁၀မီလီဂရမ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ကယ္လ္စီယမ္ကို စားသံုးျခင္းျဖင့္ အရိုးဆတ္ျခင္း၊ ပင္ပမ္းႏြမ္းနယ္ျခင္း၊ ဇက္ေႀကာတက္ျခင္း၊ စိတ္တုိျခင္း စသည္တို.ကို ကာကြယ္ႏိုင္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ဗူးသီးနဲ. ဗူးသီးေျခာက္ကိုစားသံုးျခင္းျဖင့္ ခႏၵာကိုယ္တြင္းက မလိုအပ္တဲ. အရာမ်ားကို ဆီး၊ ၀မ္းတို.မွတဆင့္ ဖယ္ထုတ္သြားႏိုင္တဲ. အတြက္ အဆီပိုမ်ားကို ေလ်ာ့ေစျပီး မ၀ေအာင္ ကာကြယ္မွဳ ကိုလည္း ရေစပါတယ္တဲ.။

ကၽြန္မ၀ယ္စားတဲ.ဗူးသီးကေတာ့ နံပါတ္(၂)အမ်ိဳးအစားျဖစ္တဲ. အခင္းနဲ. စိုက္တဲ. ဗူးသီးပါ၊ သူ.ကို တစ္ခါတစ္ေလ ရပ္ကြက္ထဲက ကုန္စိမ္းဆိုင္ （八百屋） Ya Ou Ya ေတြနဲ. ၊ စိုက္ပိ်ဳးေရးသမားေတြ ကိုယ္တုိင္တိုက္ရိုက္ေရာင္းခ်တဲ့ လမ္းေဘးဆိုင္ေတြမွာ ေတြ.ရွိႏိုင္ပါတယ္။

တိုက်ိဳက၊ တကာဒါေနာ့ ဘာဘာဘူတာ နားက Golden Eagle(ကိုမိ်ဳးခုိင္)ဆိုင္ မွာလည္းေပၚတဲ.အခ်ိန္ေတြမွာ၀ယ္စားႏိုင္ပါတယ္။

ကၽြန္မကေတာ့ ဗူးသီးေပၚခ်ိန္ဆို လမ္းသြားရင္းကုန္စိမ္းဆိုင္ေတြ.ရင္ ဗူးသီးကို ရွာရင္းလမ္းေလွ်ာက္ပါတယ္။ ဗူးသီးေျခာက္ကေတာ့ စူပါမားကတ္က စားေသာက္ကုန္ေရာင္းတဲ. ေနရာမွာ အခ်ိန္မေရြးရႏိုင္ေပမယ့္ ေစ်းႀကီးျပီး နဲနဲပဲရလို. ၀ယ္မစားပါဘူး။

စာဖတ္သူလည္း ဒီတစ္ခါဗူးသီးေတြ.ရင္ ၀ယ္စားႀကည့္ပါဦးေနာ္။

ငယ္ငယ္တံုးက က်ိဳက္ထီးရိုးသြားရင္ ေတာင္တက္လမ္းက ဗူးသီးေႀကာ္ဆိုင္ေတြမွာ ေရးထားတာ အခုထက္ထိ မ်က္စိထဲမွာျမင္ေယာင္မိတယ္။ “ဗူးသီးဖီလင္၊ အခ်ဥ္အရသာ” တဲ. ။

ရန္ကုန္က ဒဂံုေျမာက္ပိုင္းကအိမ္မွာ ဗူးစင္ထိုးျပီး ဗူးသီးစိုက္ေပးတဲ. ေဖေဖ.ကို သတိရလွ်က္.........

ေအာက္ပါurlမ်ားအျပင္အျခားေသာအင္တာနက္မီဒီယာမ်ားကို ကိုးကားပါသည္။
http://www.yamashiroya.co.jp/about/info/kanpyo.html
http://www.sokensha.co.jp/products/product_detail.html?id=150160